ป. เอก : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 86 / 372

៥៤ เต เม นะโม เต จะ มัง ปาละยันตุ นะมัตถุ พุทธานัง นะมัตถุ โพธิยา นะโม วิมุตตานัง นะโม วิมุตติยา อิมัง โส ปะริตตัง กัตวา โมโร จะระติ เอสะนา ๆ ๒. อะเปตะยัญจักขุมา เอกะราชา หะริสสะวัณโณ ปะฐะวิปปะภาโส ตั

อาฏานาฏิยปริตรเป็นบทสวดที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมีจุดมุ่งหมายในการเสริมสร้างความปลอดภัยและสุขภาพให้กับผู้ที่สวด มักใช้ในเทศกาลหรือพิธีกรรมต่างๆ เพื่อขอพรจากพุทธะและพระโพธิญาณ โดยมีการกล่าวถึงพระเจ้าผ

๕๖ วิริยัมปีติปัสสัทธิ สะมาธุเปกขะโพชฌังคา มุนินา สัมมะทักขาตา สังวัตตันติ อะภิญญายะ เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ เอกัสมิง สะมะเย นาโถ คิลาเน ทุกขิเต ทิส์วา เต จะ ตัง อะภินันทิตวา เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ เอกะทา ธั

เนื้อหานี้ได้กล่าวถึงธรรมชาติของวิริยัมปีติและโพชฌังคาในพุทธศาสนา โดยเฉพาะผลสัมฤทธิ์ที่เกิดจากการปฏิบัติในธรรมะ และการเข้าถึงนิพพาน ซึ่งบทเรียนเหล่านี้มีการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างธรรมะและสุขภาพจิต เพ

บทขัดธัมมจักกัปปวัตตนสูตร อะนุตตะรัง อะภิสัมโพธิง ปะฐะมัง ยัง อะเทเสสิ สัมมะเทวะ ปะวัตเตนโต ยัตถากขาตา อุโภ อันตา จะตูส์วาริยะสัจเจสุ เทสิตัง ธัมมะราเชนะ นาเมนะ วิสสุตัง สุตตัง เวยยากะระณะปาเฐนะ สัมพุ

บทขัดธัมมจักกัปปวัตตนสูตรเป็นข้อความที่มีความหมายลึกซึ้ง ซึ่งเข้าถึงการบรรลุอย่างแท้จริง โดยสอนให้ผู้ปฏิบัติเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงของชีวิต ผ่านการปฏิบัติที่สมบูรณ์แบบและทำให้เกิดผลที่ชัดเจนในสังค

៧៨ อิติหยัง อายัสมะโต โกณฑัญญัสสะ อัญญา โกณฑัญโญ เต๋ววะ นามัง อะโหสีติ ฯ บทขัดอนัตตลักขณสูตร ยันตัง สัตเตหิ ทุกเขนะ เญยยัง อะนัตตะลักขะณัง อัตตะวาทาตตะสัญญานัง สัมมะเทวะ วิโมจะนัง สัมพุทโธ ตัง ปะกาเสส

บทขัดอนัตตลักขณสูตรนี้กล่าวถึงการไม่ถือมั่นถือในตัวตนและสรรพสิ่ง โดยพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเกี่ยวกับความไม่มีตัวตนหรืออนัตตา เป็นการช่วยให้ผู้ปฏิบัติสามารถปล่อยวางจากความยึดมั่นและพ้นจากทุกข์ ไม่ว่าจะเ

៨៤ บทขัดอาทิตตปริยายสูตร เวเนยยะทะมะโนปาเย สัพพะโส ปารมิง คะโต อะโมฆะวะจะโน พุทโธ อะภิญญายานุสาสะโก จิณณานุรูปะโต จาปิ ธัมเมนะ วินะยัง ปะชัง จิณณาคคิปาริจะริยานัง ยะมาทิตตะปะริยายัง สัมโพชฌาระหะโยคินั

บทขัดอาทิตตปริยายสูตรนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำสอนในพระพุทธศาสนาที่มุ่งให้ความรู้เกี่ยวกับมโนธรรมและการปล่อยวาง โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าใจความรักและการปลดเปลื้องจากความทุกข์ ผ่านการปฏิบัติตามธรรมะที่ถู

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย บทขัดสติปัฏฐานปาฐะ สัมพุทโธ ทิปะทัง เสฏโฐ เอกายะนัง มัคคัง นามะ กิลิฏฐะจิตตะสัตตานัง โสกานัง ปะริเทวานัง มะหาการุณิโก มุนิ เวเนยยานัง อะเทสะยิ จิตตัก์เลสะวิสุทธิยา อะติกกะมาย

บทสวดมนต์นี้ประพันธ์ขึ้นเพื่อเสริมสร้างสติปัฏฐานและการเข้าถึงธรรมชาติที่แท้จริง โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของสติปัฏฐานสี่ และการทำจิตให้บริสุทธิ์ เพื่อมุ่งสู่การบรรลุนิพพาน. สวดมนต์นี้ถูกจัดทำขึ้นเป็น

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย เอกายะนัง ชาติขะยันตะทัสสี มัคคัง ปะชานาติ หิตานุกัมปี เอเตนะ มัคเคนะ ตะริงสุ ปุพเพ ตะริสสะเร เจวะ ตะรันติ โจตันติ ฯ บทขัดธชัคคปริตร ยัสสานุสสะระเณนาปิ อันตะลิกเขปิ ปาณิโน ปะ

เนื้อหานี้รวบรวมบทสวดมนต์ที่สำคัญจากวัดพระธรรมกาย เช่น เอกายะนัง ชาติขะยันตะทัสสี และ ธชัคคปริตร โดยเน้นให้ผู้ปฏิบัติธรรมใช้ในการสวดเพื่อสร้างสมาธิและความสงบในจิตใจ นอกจากนี้ยังแสดงถึงความสัมพันธ์ของบ

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย สุคะโต อะถาปะรัง เอตะทะโวจะ สัตถา อะรัญเญ รุกขะมูเล วา อะนุสสะเรถะ สัมพุทธัง โน เจ พุทธัง สะเรยยาถะ อะถะ ธัมมัง สะเรยยาถะ สุญญาคาเร วะ ภิกขะโว ภะยัง ตุมหากะ โน สิยา โลกะเชฏฐิ

บทนี้นำเสนอคำสวดมนต์และคาถาที่ใช้ในการปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับเมตตาส่งผลกระทบต่อจิตใจและชีวิตของผู้ปฏิบัติ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้ปฏิบัติธรรมด้วยความรักและความเมตตา ซึ่งนำมาซึ่งความสงบ แล

៩៨ นิสังสา ปาฏิกังขา ฯ กะตะเม เอกาทะสะ ฯ สุขัง สุปะติ สุขัง ปะฏิพุชฌะติ ฯ นะ ปาปะกัง สุปินัง ปัสสะติ ฯ มะนุสสานัง ปิโย โหติ ฯ อะมะนุสสานัง ปิโย โหติฯ เทวะตา รักขันติ ฯ นาสสะ อัคคิ วา วิสัง วา สัตถัง ว

บทความนี้สำรวจหลักธรรมของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับนิสัยและผลกระทบต่อความสุข จิตใจ สถานะการไม่เกิดการหลงผิด การรักษาจิตให้มั่นคง ซึ่งนำไปสู่ความสำเร็จในชีวิต โดยเฉพาะในด้านการปฏิบัติธรรมและการควบคุมจิตใจ เพ

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย ๑๒๓ โลกะวิทู อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ สัตถา เทวะมะนุสสานัง พุทโธ ภะคะวาติ ฯ โส อิมัง โลกัง สะเทวะกัง สะมาระกัง สะพรัหมะกัง สัสสะมะณะ พราห์มะณิง ปะชัง สะเทวะมะนุสสัง สะยัง

เนื้อหานี้เสนอการสวดมนต์ซึ่งรวมถึงพระสูตรเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมและการทำสมาธิ โดยมีการระบุถึงประโยชน์ของการปฏิบัติเพื่อให้เกิดความสำเร็จในชีวิต ทั้งในด้านจิตใจและสังคม โดยสามารถศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับ

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย พระอภิธรรม (๗ คัมภีร์) ๑. พระสังคิณี ๑๒๕ กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา อัพยากะตา ธัมมา ฯ กะตะเม ธัมมา กุสะลา ฯ ยัสมิง สะมะเย กามาวะจะรัง กุสะลัง จิตตัง อุปปันนัง โหติ โสมะนัสสะ

เอกสารนี้จัดทำขึ้นเพื่อรวบรวมและนำเสนอคำสวดมนต์ที่สำคัญจากวัดพระธรรมกาย โดยเน้นไปที่พระอภิธรรมที่ประกอบด้วย ๗ คัมภีร์ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับกุสะลาธัมมาและอัตถิการของธรรมที่สำคัญ โดยมีการอธิบายถึงวิธีก

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย อะทะลิทโทติ ตัง อายุ ตัส์มา สัทธัญจะ สีลัญจะ อะโมมันตัสสะ ชีวิตัง ปะสาทั้ง ธัมมะทัสสะนัง ๑๓๕ อะนุยุญเชถะ เมธาวี สะรัง พุทธานะ สาสะนันติ ฯ บทขัดธรรมนิยามสูตร ยัง เว นิพพานะญาณ

บทสวดมนต์นี้มีความสำคัญในการเสริมสร้างจิตใจให้สงบและเรียนรู้ธรรมะ โดยมุ่งเน้นถึงการใช้คำสวดที่มีความหมายลึกซึ้ง สนับสนุนให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจหลักธรรม และสอดคล้องกับแนวทางการปฏิบัติของพระพุทธศาสนา ตัว

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย แล้วจึงให้ผู้อ่อนกว่าว่าอีกคราวหนึ่ง ๓ จบก็ได้ (รูปที่ ๑) คํากล่าวเผดียงสงฆ์ ១៨៥ “ผ้ากฐินทานกับทั้งผ้าอานิสังส์บริวารทั้งปวงนี้ เป็นผ้ากฐินสามัคคี, ซึ่งมี ...................

เอกสารนี้อธิบายพิธีการถวายผ้ากฐินที่จัดขึ้นร่วมกันโดยผู้มีศรัทธา เพื่อถวายแด่พระสงฆ์ที่จำพรรษาอยู่ โดยผ้ากฐินทานมีความหมายและสำคัญในการสนับสนุนการดำรงชีวิตของพระสงฆ์และการทำบุญตามหลักพระพุทธศาสนา ผ้าก

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย คำให้พรเป็นภาษาบาลีเมื่อจะเลิกนั่งสมาธิ ๒๐๓ สัพเพ พุทธา พะลัปปัตตา ปัจเจกานัญจะ ยัง พะลัง, อะระหันตานัญจะ เตเชนะ รักขัง พันธามิ สัพพะโส, (เต อัตถะลัทธา สุขิตา วิรุฬหา พุทธะสา

เอกสารนี้นำเสนอวิธีการสวดมนต์ที่เหมาะสมในวัดพระธรรมกาย โดยรวมถึงคำให้พรเป็นภาษาบาลีและขั้นตอนการกล่าวสัมโมทนียกถาเพื่อความบันเทิงใจในบุญกุศลที่ได้บำเพ็ญ ถือเป็นแนวทางในการจัดกิจกรรมทางศาสนาอย่างสมสมาน

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย ๒๓๑ ภิกฺขุคณนา นาม อิมสฺมึ อุโปสถคเค อุโปสถตฺถาย สนฺนิปติตา ภิกขู เอตฺตกาติ ภิกขุน คณนา, อิมสฺมิมฺปน อุโปสถคเค จตุตาโร ภิกขู สนฺนิปติตา โหนติ ୯ 90 อิติ เอวํ สพฺเพหิ อายสฺมนฺเ

เนื้อหาเกี่ยวกับพิธีกรรมภายในอุโบสถ ณ วัดพระธรรมกาย ซึ่งประกอบด้วยภิกขุที่ตั้งอยู่ ณ สถานที่ต่างๆ ในการปฏิบัติศาสนกิจ โดยเฉพาะการสวดมนต์ที่มีความสำคัญ และขั้นตอนในการรวมตัวของภิกขุภายในงานกรรมต่างๆ มี

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย ๒๓๗ ตตฺริเม จตฺตาโร ปาราชิกา ธมฺมา อุทเทส อาคจฉนฺติ ๑. โย ปน ภิกขุ ภิกฺขุน สิกฺขาสาชีวสมาปนฺโน สิกข์ อปปจฺจกฺขาย ทุพพลย์ อนาวิกตวา เมถุนํ ธมฺม์ ปฏิเสเวยย อนุตมโส ติรจฺฉานคตาย

เอกสารนี้กล่าวถึงการตัดสินหนังสือทางศาสนาในเรื่องปาราชิกา และกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับภิกขุ สามารถเชื่อมโยงไปยังความเข้าใจเกี่ยวกับการปฏิบัติตนในพระธรรม.

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย อุปาทินฺโน ภิกฺขุ จ โทส์ ปติฏฺฐาติ, สงฺฆาทิเสโส ๒๔๑ ๑๐. โย ปน ภิกฺขุ สมคฺคสฺส สงฆ์สุส เภทาย ปรกฺกเมยุย เภทน วตฺตนิก วา อธิกรณ์ สมาทาย ปคฺคยฺห ติฏฺเจนฺย, โส ภิกขุ ภิกขู เอวมสฺ

บทธรรมะนี้เกี่ยวกับหลักการสวดมนต์และการรักษาความเป็นหนึ่งในสงฆ์เพื่อช่วยชี้แนะแนวทางการปฏิบัติอย่างถูกต้อง โดยย้ำถึงการประพฤติปฏิบัติที่สอดคล้องกันระหว่างการทำหน้าที่เป็นภิกขุในสงฆ์และการสื่อสารซึ่งกั

๒๔๒ วินยวาที, มา อายสฺมนฺตานมปิ สงฺฆเภโท รุจิตฺถ, สเมตายสฺมนฺตานํ สงฺเมน, สมคฺโค หิ สงฺโฆ สมฺโมทมาโน อวิวทมาโน เอกุทเทโส ผาสุ วิหรตีติ. เอวญฺจ เต ภิกฺขู ภิกฺขูหิ วุจฺจมานา ตเถว ปคฺคณฺเหย เต ภิกขู ภิกข

บทความนี้กล่าวถึงหลักการของวินยวาทีที่ใช้ในการประเมินความประพฤติและคำพูดของพระสงฆ์ โดยเน้นไปที่การรักษาศีลและความเป็นหนึ่งในหมู่สงฆ์ การสื่อสารระหว่างพระสงฆ์ และการให้ความสำคัญกับคำพูดเพื่อส่งเสริมควา

สวดมนต์ ฉบับวัดพระธรรมกาย ๒๔๓ โส ภิกขุ ภิกขู ยาวตติย์ สมนุภาสิตพฺโพ ตสฺส ปฏินิสสคฺคาย; ยาวตติยญฺเจ สมนุภาสิยมาโน ต ปฏินิสสชเชยย. อิจฺเจต์ กุสล์, โน เจ ปฏินิสสชฺเชยฺย, สงฺฆาทิเสโส. ๑๓. ภิกฺขุ ปเนว อญฺญ

เนื้อหานี้นำเสนอการสวดมนต์ตามหลักธรรมของวัดพระธรรมกาย โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของการดำเนินชีวิตตามคำสอน ทั้งยังบรรยายถึงผลของการกระทำที่มีต่อชีวิตและสังคม การประพฤติปฏิบัติตามหลักธรรม ทำให้เกิดผลดีท

២៥៨ ๒๐. โย ปน ภิกขุ ชาน์ สปปาณกํ อุทก์ ติณ วา มตติก๋ วา สิญเจยฺย วา สิญจาเปยย วา, ปาจิตติย์ ภูตคามวคฺโค ทุติโย. ๒๑. โย ปน ภิกฺขุ อสมฺมโต ภิกฺขุนิโย โอวเทยุย, ปาจิตฺติย์ ๒๒. สมมโตปิ เจ ภิกฺขุ อตฺถาคเต

บทนี้นำเสนอข้อบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับภิกขุและภิกขุณีในพระพุทธศาสนา รวมถึงความสำคัญของการปฏิบัติตามคำสอนและกฎเกณฑ์ เช่น การให้โอวาท, การกล่าวแนะนำซึ่งกันและกัน, และการรักษาศีล โดยมีการเน้นถึง